Nowe sztuki, nowi autorzy

Kiedy mąż na morzu...

Krym, Anatolij

Biznesmen Dima jest rozdarty. Z jednej strony pragnie udać się w "piękny rejs" dookoła świata, z drugiej wolałby mieć swoją piękną i młodą żonę Irenę na oku. Na wyjazd Dimy z niecierpliwością czeka przyjaciółka domu, Alicja, kobieta nader swobodnych obyczajów. Marzy o wykorzystaniu mieszkania Dimy i Ireny na dom schadzek ze swoimi kawalerami.

Konstelacja V. V.

Alksnin, Adrianna

Tytułowa konstelacja V.V. składa się z trzech gwiazd - trzech oblicz Violetty Villas, kobiety-zagadki, "głosu ery atomowej". Pierwsza z nich, Vivi, to Villas u szczytu sławy, wewnętrznie skonfliktowana, rozdarta, próbująca udowodnić światu, że jest kimś więcej niż tylko wykreowanym na potrzeby przemysłu rozrywkowego obrazem, wręcz fetyszem. Jednocześnie Vivi ucieka przed schematami, w które patriarchat próbuje wtłoczyć kobiety (autorka opisuje m.in. zaaranżowany związek małżeński, w który Villas weszła w wieku zaledwie szesnastu lat).

Smutna dziewczyna Sylvia Plath

Alksnin, Adrianna

Kobiety nieustannie walczą o to, by być czymś (kimś?) więcej niż obrazem, ekranem, na którym projektowane są nierealistyczne oczekiwania. Autorka wykorzystuje biografię Sylvii Plath oraz główną bohaterkę Szklanego klosza, Esther Greenwood, by stworzyć odważny i poetycki utwór będący interpretacją "teorii smutnej dziewczyny".

3 mm

Alksnin, Adrianna

Maria to kobieta, która podąża jasną, prostą drogą uszykowaną przez "nakaz tradycji" oraz "wymóg instytucji". Bierze ślub, prowadzi dom, próbuje dogadać się z Teściową, planuje z Mężem ciążę. Wszystko zmienia się w momencie, kiedy kobieta roni płód - tytułowe trzy milimetry.

Klub hipochondryków

Wołłejko, Magdalena vel Meggie W. Wrightt

Istnieje obiegowa opinia, że panowie w średnim wieku czasem najzwyczajniej tracą rozum. Patrząc na zachowanie trzech przyjaciół: dystyngowanego homoseksualisty Leo, lowelasa Toma i przechodzącego różne perypetie z eksżoną Kena, można dojść do wniosku, że mężczyźni w kwiecie wieku pochodzą z bardzo ekstrawaganckiej planety.

Alksnin, Adrianna

Studentka Wydziału Reżyserii Dramatu w AST w Krakowie. Członkini Pracowni Dramaturgicznej. W maju 2019 zrealizowała spektakl warsztatowy Smutna dziewczyna Sylvia Plath w AST w Krakowie. Jej praca reżyserska Bracia prezentowana była podczas 8. Forum Młodej Reżyserii. Uczestniczka projektu „Debiuty: Młodzi w Starym” organizowanego przez Narodowy Stary Teatr w Krakowie.

Sekrety Colemanów

Tolcachir, Claudio

Rodzina Colemanów na pierwszy rzut oka jest jak rodzina Addamsów – czarny humor o rozkładzie i balsamowaniu zwłok jest na porządku dziennym. Ale jednak im głębiej czytelnik wchodzi w lekturę, tym mroczniej się robi – i nie chodzi tu o szafowanie makabreską, ale o okoliczności towarzyszące „portretowi rodzinnemu we wnętrzu”. Tolcahir, mimo skłonności do groteski, tworzy w zasadzie sztukę obyczajową, w której centrum stoi dysfunkcyjna rodzina zamknięta w czterech ścianach, skazana tylko na siebie.

Porwanie

Nortes, Fran

Energiczna, zabawna farsa z rozbudowanym wątkiem politycznym i sensacyjnym. Piotr, niezbyt rozgarnięty, acz jowialny mężczyzna, porywa syna polityka, nie zależy mu jednak na zysku. Porwany, młody gej (jak się okazuje w toku akcji) o imieniu Adam, to syn ministra Choteckiego, odpowiedzialnego za podpisanie kontraktu z deweloperami, przez którego okoliczny bazarek, na którym dorabiają bohaterowie, ma zostać przekształcony w teren pod budowę centrum handlowego.

Czerwony Kapturek

Błażewicz, Andrzej

Czerwony Kapturek to opowieść bazująca na schematach baśniowych, ale przeznaczona dla dorosłych oraz, przede wszystkim, dla osób dopiero wchodzących w dorosłość. W centrum stoją kwestie inicjacji, przekraczania siebie, okupione bólem wchodzenie w kolejne etapy życia. Tytułowa bohaterka wyrasta z dzieciństwa i staje się młodą kobietą. Próbuje porozumieć się ze swoją Babcią, która zazdrości wnuczce młodości i naiwności. Przepaść pokoleniowa utrudnia komunikację, ale o wiele trudniej jest Kapturkowi porozumieć się z ojcem − Myśliwym.

Hajduki

Błażewicz, Andrzej

"Hajduki – dziwna nazwa. Hajduk to taka ryba. Hajduk to lokaj w stroju węgierskim na dworze magnackim. Hajduk to po prostu rozbójnik grasujący na Bałkanach. Hajduk to uchodźca z Czarnogóry uciekający do Bośni i Hercegowiny. Hajduki to też nazwa pewnej wsi na Opolszczyźnie… Bohater wraca myślami do miejsca, w którym w pewnym sensie wszystko się dla niego zaczyna i wszystko się kończy. Hajduki to opowieść o próbie zdefiniowania własnej osoby w świecie, który żąda konkretnych postaw i wyznawania konkretnych wartości.