Nowe sztuki, nowi autorzy

Błażewicz, Andrzej

Ur. w 1996 r. reżyser teatralny i dramatopisarz, publikuje również prozę i poezję. Obecnie kończy krakowską AST na Wydziale Reżyserii Dramatu. Laureat 30. Konkursu na sztukę teatralną dla dzieci i młodzieży organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. Finalista Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2019 oraz IX i X Metafor Rzeczywistości. Laureat konkursu "Śląski Shakespeare" im. Anny i Piotra Dobrowolskich. Finalista 10. i 11. "Połowu" organizowanego przez Biuro Literackie. Nagrodzony w konkursie im.

Dom do rozbiórki

Krym, Anatolij

Pierwszy rzut oka na bohaterów? On − lubiący "chlapnąć" były kolejarz, który ocenia kobiety pod kątem ich przydatności (głównie w kuchni). Ona − była nauczycielka, kulturalna, ale też bardziej konkretna od niejednego mężczyzny. Obydwoje − w jesieni życia. Po raz pierwszy spotykają się w mieszkaniu Stiepana. Ów myśli, że Sofija jest zaproszoną przez syna kandydatką do powtórnego ożenku. Sofija zaś − że została dokwaterowana do kawalerki w chruszczowce przeznaczonej do wyburzenia po to, by w ramach rekompensaty państwo przyznało jej nowe, osobne mieszkanie.

Nielegalni

Krym, Anatolij

W pierwszej, komediowej części utworu Krym nicuje stereotypy dotyczące konkretnych nacji − mężczyzn Włochów oraz kobiet pochodzących z Ukrainy i podejmujących pracę na zachodzie europy. Mario "wypożycza" swojemu przyjacielowi Cesaremu kochankę − ponętną imigrantkę Ninę. Uzależniony od swej mammy, dobiegający czterdziestki Cesare jest impotentem. Obaj mężczyźni liczą na to, że uroki Niny pomogą wyleczyć tę przypadłość. Ukrainka spełnia również inną "funkcję" − jest specjalistką od sprzątania zachodnioeuropejskich mieszkań na błysk.

Kwartet dla dwojga

Krym, Anatolij

Kiedy mężczyzna znajduje młodszą kochankę, czuję się jak pan świata. Do tego stopnia, że nie waha się przed powiedzeniem żonie o swojej nowej „zdobyczy” i sugestią jej wyprowadzki. Jakimż szokiem musi być obojętna, a nawet przychylna reakcja żony, która nie tylko zgadza się na ugoszczenie rywalki – robi to z niesamowitą uprzejmością. Ostatecznym ciosem dla męskiego ego jest jednak odkrycie, że żona również ma kochanka. Młodszego, bogatego, z sukcesami. To nie tak miało wyglądać…!

Jesień w Weronie

Krym, Anatolij

Werona, trzydzieści lat po rzekomej śmierci Romea i Julii. Angielscy turyści szturmują miasto, które pod władaniem despotycznego Księcia zmienia się w pewnego rodzaju park rozrywki. Wszelkiej maści brytyjskie snoby pragną ujrzeć „aktorów”, czyli parę dawnych sługusów Kapuletów i Montekich wcielających się w tragicznych kochanków. Nie wiedzą jeszcze, że Romeo i Giullietta żyją i bynajmniej nie są aktorami. Ale prawda jest jak gorzka piguła, którą ciężko przełknąć…

Terapia małżeńska

Del Federico, Matías

Trzy pary, zamknięta przestrzeń i wiwisekcja małżeńskich traum − temat pozornie znany, ale Matías Del Federico niezwykle zgrabnie operuje konwencjami, a w finale serwuje czytelnikowi niesamowity, mrożący krew w żyłach zwrot akcji.

Testament cnotliwego uwodziciela

Krym, Anatolij

Anatolij Krym bierze pod lupę silnie ugruntowany w kulturze Zachodu mit Don Juana − niezmordowanego podrywacza, ale przede wszystkim kontestatora norm społecznych, rzucającego wyzwanie światu i Bogu. Z komedii Testament cnotliwego uwodziciela wyłania się nakreślony z poczuciem humoru obraz manipulatora, próbującego przed śmiercią zdziałać coś dobrego.

Del Federico, Matías

Ur. w 1981 r. argentyński pisarz, dramatopisarz oraz aktor. Pisze również opowiadania i inne krótkie formy inspirowane codziennymi sytuacjami. Jest członkiem grupy teatralnej Dino Del Federico, która działa od ponad pięćdziesięciu lat.

Krym, Anatolij

Jeden z najznakomitszych współczesnych ukraińskich autorów powieści i dramatów oraz scenariuszy filmowych. Tworzy w języku rosyjskim. Urodził się w 1946 r. w Winnicy na Ukrainie. Członek Związku Pisarzy od 1979. W latach 2004-2011 sekretarz Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy. Laureat Międzynarodowej Nagrody Literackiej im. Księcia Dołgorukiego (Moskwa 2010), włoskiej nagrody literackiej „Adelina Della Pergola” (Wenecja 2012) i Ogólnoliterackiej Nagrody im. W. Korolenki (Kijów 2009). Debiutował w 1973 r.