Film i kobieta

Autor: 
Bauer, Wolfgang
Tytuł oryginalny: 
Shakespeare the Sadist
Gatunek: 
Dramat

przekł. Hans-Wilhelm Schwichow i Jarosław Ziółkowski

Film i kobieta to krótki, bardzo odważny w formie i treści utwór współczesnego niemieckiego dramatopisarza. Forma sztuki odbiega od tradycyjnego podziału na akty i sceny, dramat dzieli się na 49 cięć. Między cięciami-scenami pojawiają się kilkusekundowe wyciemnienia. Autor zaleca reżyserowi, aby przy realizacji dramatu posługiwał się formalnymi środkami filmowymi - muzyką filmową, zwalnianiem i przyspieszaniem tempa, a nawet proponuje, aby w czasie przerw wyświetlać na ekranie słynne lwy z czołówki Metro Goldwyn Meyer.
Akcja dzieje się pewnego popołudnia we Wiedniu, w niewielkim, dwupokojowym mieszkanku z wnęką kuchenną. Jest czterech bohaterów - trzej młodzi mężczyźni i jedna młoda kobieta.
Jeden z domowników - Piotr, pali papierosa, czyta gazetę, chodzi po pokoju...
W jednym z kolejnych cięć naprzeciwko niego pojawia się Brunon, który nieskładnie opowiada mu dość nieprzyzwoitą historyjkę ze swojego spotkania z kumplami. Rozmawiają też o filmach, co z resztą wszyscy bohaterowie sztuki czynią cały czas - wymieniają się tytułami, nazwiskami aktorów, opowiadają sobie nawzajem ulubione sceny. Tak naprawdę to tylko rozmowa o kinie jest ich w stanie wyrwać z ogólnego marazmu. Podnieca ich jedynie pytanie - co dziś dają w kinie?
Wkrótce do Brunona i Piotra dołącza Gernot. Temat ich rozmowy nadal się nie zmienia.
Pojawia się Senta - dziewczyna Piotra. Nie ukrywa, że nie cierpi Brunona. Uważa go za lumpa, niewykształconego prostaka i kryminalistę, co z resztą jest prawdą. Senta nie rozumie dlaczego Piotr tak ceni sobie jego towarzystwo. Poza tym też chce pójść do kina. Wszyscy tego chcą, lecz nie mogą się zdecydować. Brunon uparcie forsuje film o mafii, Gernot proponuje Służącego Loseya, jednak Piotr już to widział i nie jeswt w nastroju na powtórkę. Ostatecznie Piotr i Gernot decyduja się na Shakespeare the Sadist, choć podejrzewają, że jest to jakiś angielski pornol. Jednak ani Brunon ani Senta nie mają ochoty na angielskiego pornola. Zostają więc w domu.
Według wskazówek autora dialogi między Sentą a Brunonem od momentu wyjścia Piotra i Gernota są mówione po angielsku z pojawiającymi się napisami.
Senta jest przestraszona. Brunon wchodzi do pokoju z dwiema walizkami, krzyczy na nią, nazywa ja kurwą i oświadcza, że jest Shakespearem. W jednej walizce ma swoje książki, a w drugiej wyrafinowane przyrządy do seksu sadomasochistycznego, które z lubością próbuje na Sencie. Ona nie jest w stanie się przed nim obronić. Shakespeare przywiązuje Sentę drutem do krzesła, knebluje ją, rozbiera, pluje jej w twarz i przypala papierosem czytając równocześnie na głos swoje sonety. W pewnym momencie każe jej czytać na głos. Gdy Senta czyta wiersze Shakespeare obcina jej włosy. Senta jest łysa.
Shakespeare i Senta dopełniają niesamowitego aktu seksualnego, w zwalnianym i przyspieszanym tempie, przy stroboskopowym świetle. W kulminacyjnym momencie Shakespeare nożem obcina Sencie głowę i krzyczy jej u ucho przez tubę : Być albo nie być !!!
W tym momencie kończy się angielszczyzna.
Senta woła z drugiego pokoju do Brunona aby przyniósł jej gazetę. Wracają chłopcy. Opowiadają film, okazuje się, że jego scenariusz już znamy - to te same sceny, które przed chwilą rozegrały się między Sentą a Shakespearem. Brunon wychodzi do drugiego pokoju. Zaczyna czytać pismo pornograficzne i onanizuje się podczas gdy z pokoju obok dochodzą odgłosy stosunku płciowego między Sentą, Piotrem i Gernotem.
Następnego dnia rano chłopcy grają w pokera. Brunon oskarża Piotra o oszustwo. Grozi, ze go wykończy. Piotr i Gernot wyciągaja broń, ale Brunon jest szybszy - rozwala ich obu i zgarnia wszystkie pieniądze. W tym momencie wchodzi Senta. Pyta, czy wszystko w porządku. Na zakończenie Senta i Brunon całują się przy gwałtownej muzyce.
Film i kobieta to sztuka skandalizująca i kontrowersyjna. Widz powinien zostać odpowiednio przygotowany na brutalne obrazy, których celem nie jest epatowanie. Służą prowokacji do dyskusji na temat granic miedzy językiem filmu i teatru oraz oddziaływania scen brutalnych w każdym z mediów.