Mewa

Autor: 
Akunin, Borys
Przekład: 
Landowski, Zbigniew
Obsada kobiety: 
4
Obsada mężczyźni: 
6

Sztuka oparta na dramacie Antoniego Czechowa o podwójnym tytule Mewa lub Czajka. Ostatnia scena z tekstu XIX-wiecznego dramaturga jest pierwszą w dramacie Borysa Akunina - strzał pada więc w pierwszej scenie, a strzelba staje się przedmiotem, którym ktoś się posłużył, żeby popełnić zbrodnię...

Doktor Dorn po obejrzeniu zwłok stwierdza, że Treplew nie popełnił samobójstwa, lecz został zamordowany. Lekarz przeprowadza dochodzenie.
W każdej ze scen, które są do siebie uderzająco podobne (często nawet wypowiedzi poszczególnych bohaterów są w następujących po sobie scenach takie same), jest prowadzone śledztwo, w wyniku którego oskarżenie pada kolejno na wszystkie postaci dramatu. Okazuje się, że każdy, łącznie z matką, schorowanym wujem i kochającą go ponad wszystko Maszą, miał możliwość oraz motyw, aby pozbyć się Treplewa. W ostatniej scenie "prokurator" Dorn sam staje się oskarżonym. Kto zabił? Czy w ogóle zostało popełnione morderstwo?

Tekst jest świetną okazją do zabawy konwencją. Akunin nie stwarza portretów psychologicznych postaci. Wiedzę o bohaterach czerpie z dramatu Czechowa i wykorzystuje ją do stworzenia dla każdego z nich wiarygodnego motywu morderstwa. Wszystkie postacie stają się zarazem podejrzanymi i oskarżycielami. Uroku całości dodaje klimat rosyjskiego dworku końca XIX wieku, w którym toczy się akcja. Dramat stwarza możliwość realizacji spektaklu interaktywnego i pysznej zabawy z publicznością.