Rzecz o banalności miłości

Autor: 
Liebrecht, Savyon
Przekład: 
Sobelman, Michał
Gatunek: 
Dramat
Obsada kobiety: 
2
Obsada mężczyźni: 
4
Postacie: 
Młoda Hanna Arendt (18 – 27), Starsza Hanna Arendt (44- 69), Młody Heidegger (35 – 44), Starszy Heidegger (61), Rafael Mendelson (20 - 25 lat), Michael Ben Shaked (syn Rafaela)
Czas akcji: 
rok 1924; rok 1975
Miejsce akcji: 
pokój studenta z minimalnym umeblowaniem, salon w mieszkaniu Hanny Arendt w Nowym Jorku

Sztuka Savyon Liebrecht ukazuje skomplikowane relacje studentki i profesora, Żydówki i Niemca, Hanny Arendt i Martina Heideggera. Po raz pierwszy spotkali się w 1924 roku. Wtedy Arendt rozpoczęła studia na uniwersytecie we Fryburgu, gdzie wykładał Heidegger. Przez kilka lat łączyła ich miłość, później zaś przyjaźń. Ta niezwykła znajomość trwała aż do śmierci Hanny Arendt w 1975 roku, mimo że w czasie II wojny światowej ich doświadczenia dzieliła przepaść. Ona znalazła się w obozie koncentracyjnym, on zaś wspierał swoją filozofią ideologię nazistowską. Autorka sztuki stawia pytanie o odpowiedzialność filozofa za działalność hitlerowców, do których przyłączył się wstępując do partii. Zmusza także do refleksji nad wpływem polityki i filozofii na prawdziwe życie.

Historia relacji dwojga filozofów przedstawiona została jako wspomnienia 69-letniej Hanny Arendt, które wywołuje wizyta młodego Izraelczyka. Tytuł sztuki nawiązuje do jej książki Rzecz o banalności zła. Przeprowadzenie wywiadu na poruszone w niej tematy są pretekstem przyjazdu Michaela Ben Szakeda, który okaże się być synem przyjaciela z czasów studenckich. Spotkanie z przedstawicielem młodego pokolenia Żydów staje się dla Arendt konfrontacją z powszechną w Izraelu krytyką jej filozoficznych koncepcji oraz szansą na wyjaśnienie swoich poglądów. Prawdziwym powodem wizyty Michaela jest jednak pragnienie poznania historii swojego ojca, który niegdyś przegrał o względy Hanny Arendt z Heideggerem. W jej przywiązaniu do tego filozofa Michael odkrywa echo miłości niemieckich Żydów do ojczystej kultury.

Liebrecht ukazuje zasadnicze problemy współczesnych europejczyków, konieczność konfrontacji z przeszłością, poprzez piękną, pełną głębokich uczuć, ale paradoksalną historię wielkich europejskich intelektualistów.